Filozofia Aktywnego porodu

Pojęcie to pojawiło się w latach ’80-tych, jako alternatywne podejście dla „tradycyjnego” szpitalnego porodu. Bardzo szybko zyskało wielu zwolenników. Zarówno szkoły rodzenia jak i media, podchwyciły pomysł i zaczęły go skutecznie promować. Obecnie termin „aktywnego porodu” znany jest już większości osób, którym temat narodzin dziecka, z jakiegokolwiek powodu, był bliski.

Wraz z rozwojem medycyny, a także ze zmianami w samej opiece okołoporodowej, nastąpiło „przeniesienie odpowiedzialności z matki na personel medyczny”.  Spowodowało to chęć sprostania tym wymaganiom, co doprowadziło do pełnej kontroli nad przebiegiem porodu. Kontrola ta oznaczała ograniczenie roli kobiety, jako głównego uczestnika tego wydarzenia i polegała jedynie na wykonywaniu poleceń lekarzy i położnych. W konsekwencji porody odbywają się w szpitalach, pod stałym nadzorem personelu medycznego, który starając się zminimalizować ryzyko jakichkolwiek powikłań, coraz częściej narzuca procedury ułatwiające sobie pracę, nierzadko ingerując jednak w naturalny proces porodu. Wytyczne te, bardzo często stanowią przeciwieństwo naturalnych potrzeb rodzącej kobiety. Jakie są w takim razie główne założenia idei aktywnego porodu?

• Czynny udział kobiety w porodzie
• Swoboda poruszania się i działania
• Możliwość wyboru najwygodniejszej pozycji
• Zapewnienie intymności
• Obecność osób bliskich
• Stały kontakt z nowonarodzonym dzieckiem
• Możliwość polegania na intuicyjnych zachowaniach i potrzebach
• Możliwość sterowania odruchami swojego ciała
• Przekonanie kobiet o naturalnych umiejętnościach rodzenia
• Przekonanie kobiet o pozytywnych skutkach czynnego udziału w porodzie
• Zmobilizowanie do aktywnego i świadomego udziału w porodzie
• Zmiana myślenia kobiet i personelu medycznego

Obecnie szpitale coraz częściej starają się sprostać takim wymaganiom. Trwa przygotowywanie sal i odpowiedniego sprzętu, aby stworzyć możliwie jak najbardziej korzystne warunki do porodu aktywnego.  Same jednak zmiany techniczne nie wystarczą. Potrzebna jest również odpowiednia wiedza i umiejętności personelu medycznego. O ile aktywny pierwszy etap porodu jest już w zasięgu niektórych rodzących, o tyle urodzenie dziecka w dowolnej pozycji pozostaje jeszcze w sferze marzeń. Nadal występują duże trudności ze znalezieniem placówki medycznej, w której bez większych przeszkód, kobieta mogłaby decydować o swoim porodzie, zdając się na swoje naturalne instynkty. Preferowane są porody sterowane, w których główną rolę odgrywają położne i lekarze. Nadal też, zamiast partnerstwa i współpracy, występuje dominacja personelu medycznego. Warto jednak pamiętać o tym, że kobieta została biologicznie uwarunkowana do rodzenia dzieci. Jej ciało jest w pełni dostosowane do wydawania dziecka na świat. Można odnieść wrażenie, że przez ostatnie lata próbowano o tym zapomnieć. Wszystkie wytyczne, wszystkie procedury i wszystkie nakazy oraz zakazy, spowodowały, że współczesna kobieta została przekonana o tym, że nie jest w stanie urodzić sama. Została przekonana o tym, że tylko szpital i specjalistyczna opieka personelu medycznego, mogą zapewnić jej prawidłowy i zakończony sukcesem poród.

Na szczęście powstała idea aktywnego porodu, która stara się na nowo wprowadzić rolę kobiety na należyte miejsce. Stara się przekonać, że ważniejsze są potrzeby rodzącej, niż wygoda personelu. I w wreszcie, stara się przekonać same kobiety, że to one, przez całe tysiąclecia od początku powstania człowieka, wydawały na świat nowe życie, bez specjalistycznej opieki medycznej.

Na podstawie” E.Janiuk „Matka jako aktywny uczestnik porodu” w: „Optymalizacja porodu- zagadnienia interdyscyplinarne” (red.)E. Lichtenberg-Kokoszka, E.Janiuk, ks.J. Dzierżanowski