„Po okresie izolacji od zachodniej pop-kultury znaleźliśmy się w fazie euforycznego oszołomienia, zachłyśnięcia się dobrami wolnego rynku kultury. Jednak po kilku latach bezkrytycznego zachwytu, nastał, jak się wydaje, czas wzmożonej, z konieczności przyspieszonej, skumulowanej w czasie, refleksji wielu środowisk na temat konsekwencji kulturalnych, edukacyjnych, wychowawczych, jakie przyniósł wolny rynek kultury, a zwłaszcza mass media.” Dzisiejszy świat przepełniony jest reklamami. Niektóre nas bawią, niektóre ciekawią, zdecydowana jednak większość zwyczajnie nas denerwuje. W reklamach wszystko jest proste. Proszek dopiera wszystkie plamy, płyn do płukania pachnie tygodniami, a zmywanie naczyń staje się wręcz przyjemnością. Brzmi banalnie, ale nawet my, dorośli, często nabieramy się na obietnice producentów. A czy zastanawialiście się jak reklamy oddziaływują na dzieci?

Jak zauważył Arystoteles, człowiek rodzi się jako niezapisana tablica. Nie posiada wiedzy, ani doświadczenia. Zgodnie z twierdzeniem Tabula rasa, dzieci są jak puste kartki, w świecie pełnym różnych emocji, niezrozumiałych zdarzeń, nieznanych ludzi i skomplikowanych sytuacji. Dla dziecka, czystej białej kartki, wszystko co dzieje się dookoła niego jest nowe, zupełnie nieznane, trudne, ale i ciekawe.